The Ace of Spades

Professor Charles Nelson van de Amerikaanse universiteit Harvard heeft een oplossing bedacht waarmee alle wereldproblemen in é é n klap zijn opgelost: "Wat mij betreft, zou het een betere wereld zijn als iedereen poker speelde", zei Nelson. Het kaartspel poker is de oplossing voor veel problemen in de wereld zoals jeugdcriminaliteit en diplomatieke crises.

Nelson onderbouwt zijn stelling met de argumentatie dat er geen betere methode is om mensen te leren omgaan met geld en risico's. Zakenmensen kunnen door poker leren hoe ze het doen van een eerste bod kunnen vermijden. Ontspoorde kinderen kunnen levenswaarden leren als geduld, respect voor tegenstanders en begrip opbrengen voor andermans visie. In zijn eigen woorden: "Poker leert mensen voor zichzelf te denken: de sleutel tot individualisme en een hoofdaspect van het omgaan met middelen".

(Bron Nu.nl 18 augustus 2007)

En een tegenbericht is natuurlijk snel gevonden:

Steeds meer scholieren raken in geldproblemen door pokeren. Het regionale netwerk voor verslavingszorg Novadic-Kentron in Noord-Brabant schrijft dat in zijn jaarbericht over de rage.

Alleen al in Eindhoven meldden zich in het afgelopen half jaar ongeveer twintig vooral jonge pokeraars met schulden, vertelde teamleider preventie Sylvester Aboikoni vrijdag.

Andere signalen duiden op honderden probleemgevallen, legde Aboikoni verder uit. De regionale verslavingszorg begon twee maanden een specifiek onderzoek onder middelbare scholieren in de regio. Vijfhonderd leerlingen tussen 15 en 19 jaar werden ondervraagd.

De resultaten worden eind deze maand verwacht maar Aboikoni denkt al dat meer onderzoek nodig is in heel Nederland en ook onder oudere spelers."Poker is een rage in heel Nederland."

Vooral het geld is onder de jonge doelgroep het probleem. "We moeten niet onderschatten hoeveel geld er in het pokeren omgaat", aldus Aboikoni. Hij heeft het over inzetten tot 200 euro per 'hand'.

Echte verslavingsproblemen waarbij pokeren het hele leven gaan overheersen doen zich minder voor. De jeugd speelt op scholen, in studentenhuizen en op speciale pokerfeesten.
(Bron Nu.nl 8 juni 2007)

In tegenstelling tot bijvoorbeeld dammen of schaken, is poker een spel van onvolledige informatie. Bij dammen of schaken heb je wel volledige informatie: je kan de zetten van de tegenstander zien. Bij poker weet je niet wat de tegenstanders voor kaarten in de hand hebben.

De beste manier van spelen wordt dus bereikt als de manier van spelen wordt benaderd die zou gelden als de kaarten van de tegenstander bekend zouden zijn, m.a.w. als je rationele overwegingen kan maken op basis van beschikbare informatie. Daardoor zijn pokerspelers overgeleverd aan een vorm van prisoner's dilemma: poker is een niet-nul som spel, er is altijd maar één winnaar: degene die met er de pot vandoor gaat.

De vraag die zich opwerpt of het in zulke situaties beter is om samen te werken met de ander of om voor de snelle winst te gaan. Het komt me zo voor dat een pokeraar tegen vaak wisselende tegenstanders speelt. En is de ontmoeting eenmalig dan is voor de snelle winst gaan vaak de beste optie.

Eenvoudiger gezegd: poker is een gokspel, dat appelleert aan één van de meest basale menselijke emoties: hebzucht.

Vermoedelijk is professor Nelson zelf een verwoed pokeraar. Ik ga nog maar eens Pim-Pam-Petten.

Bron: Volkskrantblog.nl