Game Review: World Championship Poker 2

Verreweg de meest succesvolle game van de afgelopen jaren wordt meer gespeeld zonder console of handheld dan met. We hebben het natuurlijk over poker, een kaartspel dat Nederland de afgelopen twee jaar in razend tempo heeft veroverd. In menige schoolpauze wordt dagelijks gespeeld en ook thuis en in de kroeg vliegen de kaarten en chips de laatste tijd over de tafel. Dat succes is in de game-industrie niet onopgemerkt gebleven; er zijn dan ook talloze digitale varianten van het razend spannende kaartspel te krijgen. De goede onderscheiden zich voornamelijk van de slechte door een goede AI: als je het gevoel hebt tegen ‘echte’ echte tegenstanders te spelen, is het meteen een stuk leuker. Of World Championship Poker 2 onder de goede of de slechte valt, kun je lezen in deze review.

Howard Lederer?
Toen ik de review-versie van World Championship Poker 2 in mijn PSP stak, kwam ik tot een verbazende ontdekking. In een van de beginschermen zie je erg duidelijk: ‘World Championship Poker 2, featuring Howard Lederer’ staan. “Featuring Howard Lederer?”, dacht ik bij mezelf, “die titel komt me wel erg bekend voor”. Een zoektocht op internet bevestigde mijn vermoeden. De game is in Amerika begin 2006 uitgebracht, ruim anderhalf jaar geleden dus en die versie is bovendien al maanden bij een aantal grote electronicazaken te krijgen. Voor de Nederlandse markt is echter er een nieuw hoesje ontworpen waarop de naam van de beroemde Amerikaanse pokerspeler ontbreekt. ‘Dat zegt hier toch niemand iets’, zullen ze gedacht hebben. Het zorgde voor een slecht gevoel aan het begin van mijn reviewsessie. Want om nu een anderhalf jaar oude game zonder blikken of blozen opnieuw uit te geven in een nieuw jasje, gaat me toch wat ver.

Carrièremodus
Maar, vooruit, het gaat natuurlijk om de game zelf. In het beginmenu kun je allereerst profspeler selecteren of een eigen speler samenstellen. Haar, kleding, accessoires, we hebben het allemaal wel eens gezien. Vervolgens kun je kiezen voor een simpel potje poker of een carrièremodus. Daarin begin je met een beetje geleend geld en moet je je zien op te werken naar het profcircuit. Dat klinkt leuk, maar er zitten toch wel een heleboel haken en ogen aan deze game.

Dramatische laadtijden
Zo zijn om te beginnen de laadtijden om moedeloos van te worden. Iedere keer als je WCP2 in je PSP stopt, ben je al een paar minuten kwijt om een game te kunnen selecteren. Als je dat eenmaal hebt gedaan, kun je pas anderhalve minuut later aan een pokertafel aanschuiven. Ook het laden van het menuscherm duurt vervolgens weer uren en dat komt het speelplezier bepaald niet ten goede. Daarnaast is het zo dat de carrièremodus niet voor iedereen even aantrekkelijk zal zijn. De meeste mensen kennen poker van tv en daar wordt eigenlijk alleen maar No Limit Texas Hold’m gespeeld. Om in WCP2 verder te komen, zul je je ook door allerlei andere pokervarianten moeten worstelen. En wie zit er nu te wachten op een potje ‘Seven Card Stud’ of ‘Omaha’? Ik in ieder geval niet, dus de keren in het speelschema die ik daar aan moest besteden, zorgde ik er voor dat ik zo snel mogelijk uitgeschakeld werd. Dat lijkt me toch niet helemaal de bedoeling.

Magere AI
Ook de tegenstand is niet bepaald je-van-het. De animaties van de tegenstanders zijn telkens hetzelfde en ook de kreten die ze slaken bij winst of verlies gaan snel vervelen. Als je een beetje pokerinzicht hebt, kun je hun speelwijze bovendien snel doorgronden. Sommige spelers zetten alleen in met goede kaarten, waardoor je weet dat je niet mee moet gaan. Anderen bluffen de hele tijd, waardoor je ze met een beetje goede kaarten makkelijk uitschakelt.

Niets te verliezen
Gelukkig beschikt deze game wel over een online-modus en dat had de redding kunnen betekeken, want wat is er leuker dan poker spelen tegen echte mensen? Helaas pakt dat bij WCP2 niet zo goed uit. Je speelt immers met virtueel geld, dus niemand heeft iets te verliezen. Je stuit continu op spelers die met iedere hand ‘all in’ gaan en dan gaat de lol er snel af. Grafisch ziet WCP2 er inderdaad uit als een game van anderhalf jaar geleden. De animaties zijn vrij simpel en continu hetzelfde waardoor je continu op het kruisje zit te drukken om het te kunnen skippen. Ook het geluid herhaalt zichzelf keer op keer. Ik heb het zelf na een tijdje maar uitgezet omdat ik er helemaal gek van werd.
Pluspunten
   
Minpunten
+ Verslavend
+ Beschikbare online-modus
   
- Ellenlange laadtijden
- Matige AI
- Achterhaalde animaties
- Repetitief Geluid

Conclusie
WCP2 is duidelijk een game die is uitgebracht om nog even mee te liften op de pokerhype die ons land momenteel in zijn greep houdt. De game is al anderhalf jaar oud, en dat merk je aan alles. De animaties zijn simpel en herhalen zichzelf, net als het geluid. Dat was nog wel te overleven geweest, als de AI van je tegenstanders een beetje goed was. Helaas is ook dat niet het geval. Wat overblijft is een zeer middelmatige game, die alleen die-hard spelers zullen kunnen waarderen. Maar dan wel gamers met engelengeduld, want de laadtijden zijn zo verschrikkelijk lang dat je soms meer naar een laadscherm zit te kijken dan dat je aan kaarten toekomt.

Bron: Psponly.nl