Gratis poker spelen
Wij hebben voor u de poker rooms geselecteerd waar u gratis poker kan spelen.
Tags
Wedden
De gokwet, de rechter en zijn kans
De Raad van State maakt zich op om de
Nederlandse wet op het gokken voor te leggen aan het Europese Hof. Een
column van Tom Eijsbouts van het Financieele Dagblad.
Dit wordt een gebeurtenis. De Wet op de kansspelen beschermt de nationale loterijen. Tot dusver weerstonden Nederlandse rechters de pressie van buitenlandse gokmaatschappijen om haar aan de Luxemburgse keuringsdienst van wetten voor te leggen.
De uitkomst zal op zich laten wachten maar er is een goede kans dat het fout gaat voor onze wet. Het Hof in Luxemburg heeft wel
respect voor nationale gokregels, maar eist tegenwoordig samenhang en systeem daarin. Die zijn nu juist moeilijk te vinden in de Nederlandse regulering van het gokken. Deze is een klassiek wanproduct van geknutsel tussen conflicterende driften en gedachten. Voorop staat de traditionele protestantse afkeer van toeval en van kans. Maar tegelijk speelt het gokken in onze geschiedenis een hoofdrol. Wij vonden de nv uit met de Oost-Indische Compagnie, die kapitalistische gokmachine waar onze premier nu zo van houdt.
Al in 1726 hadden we een soort staatsloterij. Kuyper en Colijn wilden die afschaffen maar het lukte niet. Na de oorlog kwam er een gokverbod, maar het spelinstinct kruipt waar het niet gaan kan en de regering wilde ervan meeprofiteren. Daarom kwam er ten slotte een nationaal soort monopolie, gerechtvaardigd door het feit dat loterijen en kansspelen misdaad en verslaving kweken. Het legt ons geen windeieren, want er is een steeds groeiende belangstelling voor het gokken.
Hoe komt dat? Ik geef mijn verklaring voor een betere, maar het lijkt me dat de mens behoefte heeft aan een zekere dosis spanning, aan een sfeer van winst en verlies waarmee de sleur en zekerheden van het bestaan worden doorbroken. Dit geldt ook voor de mensen die zichzelf als systematische losers aanmerken: de speelhal verbreekt de systematiek van het verlies en biedt
steeds een kans op winst. Men neemt dus weer aan het leven deel! Hetzelfde geldt voor degenen die hun schaapjes hoog op het droge hebben. Nu wij onze zekerheden steeds beter organiseren en de toevalsfactor in het leven sterker bedwingen, groeit de vraag naar wilde kansen.
Maar hoe praten we die zonde recht? Daarvoor is de morele witwasserij bedacht van goededoelenloterij. Honderden miljoenen gaan naar ontwikkelingssamenwerking, humanitaire hulp, kunst, cultuur, sport. Honderden miljoenen gaan ook naar de algemene middelen. Daarmee wordt de zonde niet alleen witgewassen, maar ook bevorderd. Terwijl het beleid formeel in het teken staat van
de beperking van het kwaad dat kans heet, wordt er onder de dekking van de goede bedoeling agressief reclame gemaakt voor het gokken.
Hoe is van deze hypocrisie een samenhangend stelsel te maken? Tegen hypocrisie op zichzelf is geen bezwaar. Elk samenleven berust er in zekere mate op. Maar zulke schijnheiligheid heeft een grotere resistentie tegen logica dan ander beleid. Minister Hirsch Ballin heeft zojuist de behandeling van zijn nieuwe gokwet in de Eerste Kamer moeten terugtrekken. Daarom is het goed als de Europese regels eens op de zaak worden losgelaten. In dit geval die van het vrije dienstenverkeer. Die vrijheden werken als kruipolie, waarmee vastgeroeste hypocrisie in de lidstaten wordt losgeweekt. Blijft de vraag: waarom durft de Afdeling rechtspraak van de Raad van State de gokwet niet zelf aan te pakken en stuurt ze de vraag door naar de 'Europese roulettetafel', zoals een scriptiestudente het Hof in Luxemburg laatst oneerbiedig kwalificeerde? Misschien koestert ook de Afdeling haar eigen kansspel. Toeval in het recht kan de last van de verantwoordelijkheid soms aardig verlichten.
Tom Eijsbouts is hoogleraar Europees constitutioneel recht en zijn geschiedenis aan de Faculteit der Rechtsgeleerdheid van de
Universiteit van Amsterdam.
Bron:Het Financieele Dagblad
Dit wordt een gebeurtenis. De Wet op de kansspelen beschermt de nationale loterijen. Tot dusver weerstonden Nederlandse rechters de pressie van buitenlandse gokmaatschappijen om haar aan de Luxemburgse keuringsdienst van wetten voor te leggen.
De uitkomst zal op zich laten wachten maar er is een goede kans dat het fout gaat voor onze wet. Het Hof in Luxemburg heeft wel
respect voor nationale gokregels, maar eist tegenwoordig samenhang en systeem daarin. Die zijn nu juist moeilijk te vinden in de Nederlandse regulering van het gokken. Deze is een klassiek wanproduct van geknutsel tussen conflicterende driften en gedachten. Voorop staat de traditionele protestantse afkeer van toeval en van kans. Maar tegelijk speelt het gokken in onze geschiedenis een hoofdrol. Wij vonden de nv uit met de Oost-Indische Compagnie, die kapitalistische gokmachine waar onze premier nu zo van houdt.
Al in 1726 hadden we een soort staatsloterij. Kuyper en Colijn wilden die afschaffen maar het lukte niet. Na de oorlog kwam er een gokverbod, maar het spelinstinct kruipt waar het niet gaan kan en de regering wilde ervan meeprofiteren. Daarom kwam er ten slotte een nationaal soort monopolie, gerechtvaardigd door het feit dat loterijen en kansspelen misdaad en verslaving kweken. Het legt ons geen windeieren, want er is een steeds groeiende belangstelling voor het gokken.
Hoe komt dat? Ik geef mijn verklaring voor een betere, maar het lijkt me dat de mens behoefte heeft aan een zekere dosis spanning, aan een sfeer van winst en verlies waarmee de sleur en zekerheden van het bestaan worden doorbroken. Dit geldt ook voor de mensen die zichzelf als systematische losers aanmerken: de speelhal verbreekt de systematiek van het verlies en biedt
steeds een kans op winst. Men neemt dus weer aan het leven deel! Hetzelfde geldt voor degenen die hun schaapjes hoog op het droge hebben. Nu wij onze zekerheden steeds beter organiseren en de toevalsfactor in het leven sterker bedwingen, groeit de vraag naar wilde kansen.
Maar hoe praten we die zonde recht? Daarvoor is de morele witwasserij bedacht van goededoelenloterij. Honderden miljoenen gaan naar ontwikkelingssamenwerking, humanitaire hulp, kunst, cultuur, sport. Honderden miljoenen gaan ook naar de algemene middelen. Daarmee wordt de zonde niet alleen witgewassen, maar ook bevorderd. Terwijl het beleid formeel in het teken staat van
de beperking van het kwaad dat kans heet, wordt er onder de dekking van de goede bedoeling agressief reclame gemaakt voor het gokken.
Hoe is van deze hypocrisie een samenhangend stelsel te maken? Tegen hypocrisie op zichzelf is geen bezwaar. Elk samenleven berust er in zekere mate op. Maar zulke schijnheiligheid heeft een grotere resistentie tegen logica dan ander beleid. Minister Hirsch Ballin heeft zojuist de behandeling van zijn nieuwe gokwet in de Eerste Kamer moeten terugtrekken. Daarom is het goed als de Europese regels eens op de zaak worden losgelaten. In dit geval die van het vrije dienstenverkeer. Die vrijheden werken als kruipolie, waarmee vastgeroeste hypocrisie in de lidstaten wordt losgeweekt. Blijft de vraag: waarom durft de Afdeling rechtspraak van de Raad van State de gokwet niet zelf aan te pakken en stuurt ze de vraag door naar de 'Europese roulettetafel', zoals een scriptiestudente het Hof in Luxemburg laatst oneerbiedig kwalificeerde? Misschien koestert ook de Afdeling haar eigen kansspel. Toeval in het recht kan de last van de verantwoordelijkheid soms aardig verlichten.
Tom Eijsbouts is hoogleraar Europees constitutioneel recht en zijn geschiedenis aan de Faculteit der Rechtsgeleerdheid van de
Universiteit van Amsterdam.
Bron:Het Financieele Dagblad
Geef uw reactie op dit poker bericht
Laatste poker nieuws
Poker spelen